To: Veerle.Geeraert@gent.be
Subject: info over de veranderingen in De Rakkertjes
Date: Thu, 12 Mar 2015 14:28:56 +0000
Beste ouders en begeleiders van de Rakkertjes,
Zoals u in de wandelgangen zeker al gemerkt zult hebben is er veel aan het veranderen in de Rakkertjes.
Na het afscheid van Evy stond Veerle er enkele maanden alleen voor als verantwoordelijke, sinds januari is Moniek gestart naast Veerle als tweede verantwoordelijke op de Rakkertjes. Doordat we nu weer met twee verantwoordelijken zijn, kunnen we naast de algemene praktische zaken ook weer méér met het hele team inhoudelijk werken rondom onze visie.
Graag willen we u via deze nieuwsbrief op de hoogte brengen van onze visie en waar wij momenteel mee bezig zijn op de Rakkertjes.
Het jaardoel van de Rakkertjes
In de loop der jaren hebben wij heel veel materialen verzameld in alle groepen, deze zijn in de loop der jaren erg vol geraakt met verschillende speelmaterialen. Vele materialen bleken de kinderen weinig uitdaging te bieden en tevens waren er in de groepen vele overbodige prikkels.
Dit jaar zullen wij bij de Rakkertjes extra aandacht besteden aan de derde pedagoog: Ruimte & Materialen. Om de ruimte zo goed mogelijk in te kunnen zetten als eigen pedagogische waarde hebben wij ons dit jaar ten doel gesteld kritisch naar alle ruimten te kijken en de ruimten opnieuw in te richten meer passend binnen de Zig Zag visie.
We zullen werken aan een rijke omgeving;
- Een omgeving waar iedereen zich thuis voelt
- Een omgeving die verwelkomt
- Een omgeving die prettig en leefbaar is
- Een omgeving waar de kinderen volop kunnen ontdekken
- Een omgeving die volop ruimte biedt voor bewegingsvrijheid voor de kinderen
- Een omgeving die de kinderen stimuleert contact te maken
- Een omgeving waar de kinderen kennis kunnen opbouwen
- Een omgeving met wel afgewogen prikkels (licht, kleur, geur, geluid)
Er zullen minder materialen op de groepen aangeboden worden, en niet té veel verschillende materialen. Minder speelgoed op de groep bevordert het delen en samen spelen en voorkomt dat kinderen overprikkeld raken. Het streven is dat de spelmaterialen regelmatig worden gewisseld of aangevuld. Ons plan is in het atelier een speelotheek te ontwikkelen, zodat de begeleidsters hier nieuwe materialen voor de kinderen kunnen vinden en mee brengen naar de groep. Op deze manier kan er bewust worden aangesloten bij de ontwikkeling en belevingswereld van de kinderen op de groep.
De Rakkertjes aan het werk;
De afgelopen weken hebben we in de groepen de overbodige prikkels verwijderd en ook speelgoed uitgezocht wat niet passend is binnen onze visie of waarvan er véél te veel aanwezig was. Hierdoor is het tijdelijke speelgoedwinkeltje ontstaan. Met de opbrengst hiervan, willen we investeren in nieuw gepast materiaal.
De komende maanden zal iedere groep aanbod komen, we hebben hiervoor een jaarplanning opgesteld die er als volgt uit ziet.;
- Januari/ februari De Troetelbeertjes
- Maart/ april De ijsbeertjes
- Mei/ Juni Ons Nestje
- Juli/ Augustus Boskabouters
- September/ oktober De Draakjes
- November/ december De Vlinders
In die periode zal er volop gewerkt worden aan de leefgroepruimte.
Intussen zijn we verschillende nieuwe materialen aan het verzamelen voor onze groepen. Het zou erg leuk zijn mocht u ook iets van thuis mee willen brengen. Op deze manier kunnen we de groepen ook een afspiegeling van thuis laten zijn, wat mee helpt voor de kinderen om zich er thuis en welkom te voelen.
We zijn ons ervan bewust dat een ruimte nooit af is, een ruimte mag leven en zal en mag veranderen, ten slotte veranderd de samenstelling van de groep kinderen ook telkens.
De troetelbeertjes : VOOR
De troetelbeertjes : NA
Zig Zag
Op de Rakkertjes werken wij vanuit de Zig Zag visie. Zig Zag is geïnspireerd op de visie van Reggio Emilia. Reggio Emilia is een welvarend stadje in het noorden van Italië.
Het eerste kindercentrum in Reggio Emilia werd door ouders opgericht, gebouwd en gefinancierd. Deze ouders wilden hun jonge kind een goede en positieve start in het leven geven na de ellende van de tweede wereld oorlog.
De opbouw van de maatschappij moest beginnen bij de kinderen. Het moest een kindercentrum worden die de kinderen zou leren om zelf kritisch na te denken. De oorlog had immers laten zien wat er gebeurt als je kinderen enkel en alleen opvoedt om te gehoorzamen.
In dezelfde tijd werkte pedagoog, filosoof en politicus Loris Malaguzzi, met kinderen die door de oorlog getraumatiseerd waren. Zijn therapie bestond niet zozeer uit het praten met de individuele kinderen, maar veelmeer uit de kinderen de gelegenheid geven om met elkaar dingen te maken, te doen, zich te uiten. De samenwerking die er in deze tijd ontstond tussen de ouders en Loris Malaguzzi vormde het begin van wat nu wereldwijd bekend is als de Reggiobenadering.
In Reggio Emilia is een pedagogiek ontwikkeld waarin een krachtig en competent kindbeeld centraal staat. In deze pedagogiek ligt de nadruk op wat kinderen kunnen en zijn en niet op wat ze nog niet kunnen en zijn. Men vertrouwt erop dat kinderen alles in huis hebben om zichzelf en de wereld te leren kennen.
Dit betekent niet dat een kind alles al kan, maar dat het alles al in huis heeft om zichzelf en de wereld te leren kennen.
Dit staat lijnrecht tegenover het beeld van een zwak en afhankelijk kind. Dat wij als volwassenen alles voor het kind moeten beslissen.
Drie pedagogen
Kinderen leren van elkaar
Vanuit dit krachtige en competente kindbeeld, gaan wij er in de eerste plaats van uit dat de kinderen elkaars eerste pedagoog zijn.
Wij gaan ervan uit dat het kind het meest leert van de ervaringen die het opdoet met betrekking tot zichzelf en de andere kinderen. Kinderen kunnen ontzettend veel van elkaar leren, doordat ze naar elkaar kijken, naar elkaar luisteren, elkaar stimuleren, imiteren en motiveren. Door hun onderlinge verschillen en door hun conflicten kunnen ze elkaar verrijken en leren zij zichzelf kennen. Onbewust voeden kinderen elkaar op.
Dit vraagt van ons te kijken en te luisteren naar onze kinderen. Dit betekend concreet dat wij werken vanuit een krachtig en competent kindbeeld. Op de Rakkertjes mogen de kinderen competent zijn, we laten de kinderen alles zelf doen wat zij al zelf kunnen. Als begeleidsters van de kinderen proberen wij, vooral te kijken naar wat een kind al kan in plaats van wat het nog niet kan.
Kinderen leren van volwassenen;
Naast het leren van elkaar, leren kinderen ook van de volwassenen.
Kinderen zijn de hoofdrolspelers van hun eigen ontwikkeling. Maar er is geen ontwikkeling als volwassenen hiervoor geen mogelijkheden en voorwaarden scheppen.
De medewerkers van de Rakkertjes zien zichzelf als de tweede pedagoog. De kinderdagverblijfmedewerkers treden op als zogenaamde onderzoekers en als begeleiding in plaats van als leiding. Dit houdt in dat de begeleiding als het ware naast of achter het kind staat en samen met het kind bekijkt wat hij zijn behoeften zijn. De volwassenen vormen niet het middelpunt maar scheppen voorwaarden
Kinderen leren van de omgeving;
De derde pedagoog vormt de omgeving, we gaan er vanuit dat het kind leert van de omgeving waarin hij zich bevindt. Voor ons op de Rakkertjes geldt onze binnen- en buitenruimten en haar materialen.
De ruimten en haar materialen hebben een eigen belangrijke pedagogische waarde. Wanneer wij er vanuit gaan dat onze kinderen rijk en competente zijn is het ook belangrijk dat wij de kinderen omringen met een rijke omgeving. Een omgeving die uitnodigt om op ontdekking te gaan en materialen die kinderen stimuleren om creatief mee aan de slag te gaan.
We hopen u hiermee voldoende op de hoogte te hebben gebracht van alles wat er momenteel speelt op de Rakkertjes. Mocht u nog vragen of opmerkingen hebben horen wij het graag.
Vriendelijke groet,
Veerle en Moniek & Team de Rakkertjes
Geen opmerkingen:
Een reactie posten